LAC DU JONQUOY

SEPTEMBER 2013




 

Zondag 15 september, ik sta op nog voor de zon zijn eerste glimp laat zien. Het is een koude morgend en gelukkig heb ik de dag voordien reeds alles in de auto geladen. 10kg boilies zou voldoende moeten zijn op een water waar de bewoners tijgernoten beschouwen als hoofdschotel. Met ongeveer een 30kg tijgernoten en nog een 20kg Kemp/boekweit mix zullen we deze Franse volslanke karpers wel een weekje bezig kunnen houden dacht ik zo. Hier vertrek ik rond 6h om er zeker van te zijn dat ik op tijd aankom op onze plaats van afspraak waaruit we dan samen verder rijden met David en Willy. Bijna gelijktijdig komen we aan op een parking langs de snelweg nog net voor de Franse grens. Willy verwende ons al dadelijk met een lekkere verse koffiekoek en de rit kon verder gaan naar het Franse water. Nog niet goed terug op snelheid was er vos die het VW-logo van David zijn Caddy wel van heel dichtbij ging inspecteren en nog net kon ontsnappen aan de groeven van de Dunlops. Na nog een twee tal uurtjes rijden komen we aan bij het water waar Werner en zijn maat de week voor ons gevist hebben. Even bijpraten en info uitwisselen en ook eens rond het water wandelen.

Tegen de middag zetten we ons kamp op samen met bivy's en party tent, die altijd wel goed van pas komt om uit de wind te koken en eten.

   

Daarna zijn de hengels aan de beurt, in het midden van het water ligt een koord met boeien. we varen met onze voerboot een paar hengels tot vlak tegen deze koord en boeien en enkele lijnen droppen we halfweg tussen oever en boeienkoord. Het wachten kan alweer beginnen. Maar al na een twee tal uurtjes is het prijs voor David, zijn eerste aanbeet drijft hem al dadelijk het water in te gaan met lieslaarzen, struikelend door de hoge rietkraag maar nog net het evenwicht behouden om overeind te blijven kan hij de vis rustig afdrillen. Ik doe een poging om tot bij hem te geraken en hem het schepnet te overhandigen. Yes... ! De eerste vis van de sessie zit in het net, al geen blank voor David. Een mooi gebouwde spiegel van 11,4kg.

Na het wegen en fotograferen van onze eerste vis moeten ook al niet te lang wachten op onze volgende aanbeet, een geweldige fluiter op één van mijn hengels die tegen de boeienkoord gedropt was vertrekt met razende vaart. Een korte spurt naar de hengel en trekken aan die nylon. De vis komt langzaam naar de kant en ik voel dat het gewicht al niet mis gaat zijn. Even later mag hij zich voor even minder 'lucky' voelen aan de binnenkant van het schepnet. Wat een start, na een uurtje of vijf vissen en al twee vissen op de kant, als we aan dit tempo verder blijven gaan moeten we niet veel slapen dacht ik. Deze vis klokte af op 16,7kg.

  

Jammer genoeg heeft David een uurtje later een losser, maar hij krijgt in de late avond nog een herkansing die hem een spiegelkarper op zal leveren van ongeveer 10kg. Deze vis krijgt snel terug de mogelijkheid om zich vrij te bewegen in het water zonder wegen of foto's. We hadden ondertussen onze eerst BBQ ook al gedaan en gaan met goede moed onze eerste nacht en slaapzak in.

Maandag ochtend vernemen we tijdens het ontbijt dat zoals gewoonlijk bestaat uit spek en ei met stokbrood van David dat hij nog een losser gehad heeft net na middernacht. De ochtend verloopt verder zonder teken van aanbeet. Tot plots één van Willy zijn hengels langzaam tot leven komt en de spoel het nylon met licht getik prijs geeft. Na het aanslaan gaat de hengel mooi krom staan en kan de vis zich niet meer ontdoen van de haak, Willy loodst een spiegel richting net maar het enige wat ik schep is wier dat vis oppikte tijdens de dril. Ik kreeg het even warm want ik wou niet dat door al het wier deze vis toch nog zou ontsnappen maar tijdens de tweede scheppoging was de karper safe in het net. Een 14,7kg spiegelkarper voor Willy wat er voor zorgde dat we alle drie al niet met een blank terug huiswaarts moesten trekken. Iedereen vis en iedereen content.

  

Even later moet David een hengel terug uitvaren nat het vangen van een mini brasem. Slijmjurken ook op dit water blijkbaar, maar gelukkig in mindere aantalen. Willy stelt dan maar voor om een snack klaar te maken waaronder hij verstaat pannenkoeken. De rest van de dag verloopt zonder verdere aanbeet en we proberen eens hengels op een andere spot te leggen in de hoop dit iets zal opleveren tijdens onze tweede BBQ of de aankomende nacht. Die nacht verloopt net zoals de vorige rustig en zonder aanbeet wat me instaat brengt een beetje bij te slapen. De volgende ochtend komen we weer aan het ritueel ontbijt. Na het nemen van mijn laatste hap dat weer bestaat uit spek en ei geeft mijn Delkim ontvanger een kort fluitconcert en zie het hangertje naar onder gaan, een zakker ? ik loop tot aan de hengel en denk vijf seconden na, toch maar eens aanslaan en op het moment dat ik contact maak met de vis vertrekt hij als een zot. Deze vis geeft echte geweldige sport en maakt de dril vermoeiend voor beide partijen tot uiteindelijk na veel geven en nemen de vis richting schepnet komt. David staat klaar en schept de schubkarper met één haal veilig in het net. 17,2kg schubbengeweld mag ik even voor de lens houden. Na deze vis was mijn week al niet meer stuk te krijgen, voor mij was het al genoeg moest ik nu naar huis gaan was ik een tevreden man. Maar met nog 4 dagen te gaan kon er nog vanalles gebeuren.

  

  

In de namiddag krijgt Willy weer wat flauwe tuutjes op één van zijn hengels, dit blijft maar duren en we vrezen al het ergste. Net zoals bij David verschijnt er na het indraaien van deze hengel een mini brasem die het klaar speelt de haak binnen te werken en zichzelf perfect in de onderlip weet te haken. De boilie snowman montage kon hij absoluut niet binnen krijgen en we vragen het ons nog steeds af hoe hij het dan wel klaar speelde de haak binnen te zuigen.

Meer kregen we die dag niet gevangen, dus was het tijd om de hongerige mens nog eens te ontmoeten. Guy zijn vrouw zorgde die dag voor het avond eten. Spaghetti bolognese die er bij iedereen vlot in ging, super lekker en zeker meer dan genoeg. We schenken hier een lekker glaasje Italiaanse wijn bij. Die avond blijven we wat later wakker en luisteren naar fijne meezing muziek en fantaseren wat we de volgende dag zouden eten. Met een lach zeg ik tegen onze vriend Willy dat we mosselen moeten klaar maken. De volgende ochtend na het ontbijt vangt Willy een klein schubje van ongeveer 6kg die na het onthaken terug in zijn element gezet wordt. Ik rij even naar de winkel voor de ingrediënten van ons avondmaal en wat vers brood. Het kleine schubje lijkt weer de enige vis te zijn die dag. Iedere dag 1 vis, dit is niet slecht maar echt goed ook niet. Toch zeker vermits Guy die elke dag ongeveer 5 vissen wist te vangen tegen de boskant. Jammer dat de vis daar niet uit de hoek kwam wegens de wind die er al een paar dagen stond op te beuken. Dan maar groenten schoon maken en versnijden en de mosselen klaar maken. Weer zalig lekker met selder en ajuin en een stukje stokbrood. Gelijk echte bourgondiers zitten we weer te smullen en kunnen we weer een rustige nacht tegemoet gaan.

Inmiddels is het al donderdag en bij David blijft het verdacht stil, ook al doet hij er alles aan om toch maar een run te forceren. Op onze stek is het dan weer tijd voor ontbijt en verversen we sommige hengels nog eens. Ook proberen we eens wat anders en vervangen we de tijgernoot eens door een 10mm pop-upje. Hopelijk levert dit meer vis op. In de namiddag is het dan weer tijd voor onze pannenkoeken koning en om ze een extra smaakje te geven flamberen we ze.

 

Na het avond eten horen we nog eens wat tuutjes en ik loop naar de hengel, na het aanslaan buigt de hengel door tot bijna in het handvat. Ik trek een lomp gewicht naar de kant en krijg af en toe wat stompe trekken terug richting water. De vis komt rustig mee en vecht als een oude vermoeide vis. Een paar meter voor de kant en schepnet komt hij voor het eerst eens boven en draait op zijn flank terug naar de bodem. Een spiegeltje roep ik naar David die klaar stond in het water om te scheppen. Hij kijkt eens en bevestigd mij met een lach. Na de derde keer boven te komen kunnen we deze vis over de netkoord trekken en deze is ook weer safe. David ontdoet de steel van het net en wil het water uit komen maar dit is nogal een modderpoeltje op die plaats en schuift uit. Gelukkig zonder kleerscheuren voor David en de vis. Aan de trekken van zijn gezicht tijdens het heffen zie ik al dat dit een betere vis gaat zijn. Wat een bak, de spiegelkarper laat de naald net over de 22kg slaan en stop op 22,1kg wat ook meteen een nieuw PB is voor mij.

  

 

Na de vis op de digitale plaat te zetten mogen de bubbels niet ontbreken en drinken we  een glaasje op deze mooie karper. 

Vrijdag middag mag Willy de volgende run nemen op één van mijn hengels en drilt de vis tot op een meter of tien uit de kant, de karper schiet naar links voor een rietkraag en onder mijn andere hengels door. Willy doet een poging om onder mijn hengels door te gaan en maakt op dezelfde plaats als David een schuivertje, niet veel later schiet de haak los en weg kans. Maar een paar uurtjes later mag hij nog eens zijn geluk wagen met de volgende run. Ook deze vis zwemt als een gek naar links richting boskant en moet afgedrilt worden op de stek van Guy. Een prachtige rijenkarper schuift in het net, niet meteen de grootste van onze sessie maar zeker de mooiste. Deze beauty weegt 12,4kg.

Die avond zitten we allemaal samen rond de BBQ en doen we ons tegoed aan het laatste avondmaal. Wij besloten om op zaterdag te vertrekken terwijl Guy nog bleef tot zondag. Zaterdag staan we optijd langs onze bivy's om zo op ons gemak te kunnen opruimen. De zon komt er al lekker door en ze kan de dauw drogen voor het inpakken. Het was weeral een super gezellige week, we hebben allemaal vis op de kant waaronder een paar echt mooie karpers. Lekker gegeten en gedronken en vooral ook goed gelachen. Weer een weekje dat we nooit zullen vergeten.

Greetz !

Wily, David, Guy & Jim

Alle foto's en filmjes staan in de albums.