LAC LES GRENOUILLES

SEPTEMBER 2012




 

Al in het begin van het jaar wisten we dat de jaarlijkse fish-inn op het domein De Ster niet zou door gaan, we zochten nog naar een alternatief maar helaas kregen we dit ook niet meer van de grond. Daarom besloten we maar om terug een France sessie de gaan doen.

Al snel boekte we onze stekken zodat we toch zekerheid hadden en we konden uitkijken naar een paar toffe dagen. Willy regelde alles voor ons om terug te gaan naar het vertrouwde water waar we in mei, en vorig jaar ook al vertoefden. En zoals altijd kon het aftellen al weer beginnen. De bedoeling was om te vissen van donderdag tot en met zondag, maar een paar dagen voor vertrek kregen we het in ons hoofd om toch maar te blijven tot maandag.

Alles was dan klaar en ingeladen voor vertrek. Nog snel de kids naar school doen en de trip kon beginnen. We spraken af om aan een tankstation op elkaar te wachten om zo dan samen verder te rijden tot aan het water. Ik had een vlotte rit en was bijna een uur vroeger ter plekke dan Willy (Knutsel) en David (Sallon Visser) die door wegenwerken veel vertraging hadden opgelopen.

Zo blij als kermisvogels vertrokken we samen verder naar het water, maar daar aangekomen schrokken we ons bij de zeer lage waterstand. Mini eilandjes die in mei nog maar net boven water kwamen, waren nu grote droge plateauís geworden, overhangende bomen die toen  nog met de takken in het water hingen stonden nu een halve meter hoger boven het water. Daardoor was de eilandstek die Willy en ik gingen bevissen ook minder makkelijk om in en uit de boot te stappen.

Na 2 keer overvaren hadden we alles al op onze eilandstek gedropt. Rond een uur of vier was er koffie met een lekkere koffiekoek erbij waar Willy voor gezorgd had. David die een andere stek beviste had de auto vlak achter hem staan, in die hoek was het redelijk koud, er kwam nooit een zonnestraal op de stek, en als de wind draaide blies hij recht die arm van het water in. Kamp op zetten deden we eerst, echt peilen moesten we niet omdat we het water al redelijk goed kennen.

   

Zodra alles klaar stond op onze stek gingen de lijnen te water. Willy koos de linker kant en ik de rechter kan van onze stek. Net voor de avond lagen dan alle boobytraps in positie en kon het wachten beginnen op de eerste aanbeet. De eerste nacht visten we tegen de overkant onder de overhangende bomen op een mooie gravel ondergrond. Van vorige sessies wisten we dat de karpers daar veel gingen schuilen en dat de kans dus groot was dat we op die plaatsen vis konden vinden. We voerden goed met een particle mix en boilies om de karpers te lokken, zodat we na anderhalf uurtje omstreeks 20h30 onze eerste run toch wel onverwacht snel kregen. Deze leverde na een bijna saaie dril een spiegel op van 14,8kg voor Willy. De run was mooi maar bij het aanslaan zwom de vis bijna recht onze kant op waardoor het drillen eigenlijk pas onder eigen kant begon, waar ook onze boot voor anker lag. Gelukkig als kleine kinderen met deze eerste vis kwam er een YES en high-five aan te pas.

   

De kop was er af en de blank verdween in een vangst. Na het vereeuwigen op digitale wijze en het weeg ritueel kreeg onze minder beschubte vriend zijn vrijheid terug. De hengel werd terug op zijn plaats gedropt met de boot en tijdens het terug aan land klauteren loste de koord van de boot waardoor Willy gelukkig enkel natte voeten kreeg. Een schaalkaars werd ook aangestoken om de muggen weg te houden, en om in het donker beter te kunnen oriŽnteren als we op het water moesten gaan met de boot.

    

Op de kop twee uurtjes later de volgende run op Willy zijn hengels, vermits we run om run vissen was deze voor mij. Bij het aanslaan het zelfde ritueel als de vorige dril, wat ons net als de eerste keer deed vermoeden dat er graskarper aan de andere kant van de lijn zich gehaakt had. De vis zwom bijna in rechte lijn naar ons toe, onder eigen kant bleef hij laag tegen de grond. Met moeite en na enige tijd kreeg ik hem uiteindelijk toch omhoog. Het kleinere spiegeltje wat dan 11,8kg bleek, kreeg zijn roem in ons fotoalbum.

Precies twee uur later een run op ťťn van mijn hengels. Ik ren naar de hengel, sla aan en voel contact met de vis. Willy stond al langs mij en ik geef de hengel over aan hem omdat het zijn beurt is. Nog geen twee seconden later zwemt de vis zich vast in open water. Beide de boot in met de hengel en schepnet, maar alle hulp kwam te laat. De vis had zich tegen die tijd al ontdaan van de haak en de eerste misser was ook een feit voor ons. De volgende ochtend verversen we ons aas en merk ik dat mijn pop-up aangevreten is door een ander wezen dan een karper. Tijdens de dag uren speelden we wat met de vaste stok en feeder om voorntjes achter de schubben te zitten. Wat met momenten ook erg plezant was.

   

Die dag arriveren er op andere stekken ook nog wat lawaaierige Franse vissers, die met veel kabaal banksticks en bivy pegs de grond in meppen. We hopen erop dat door al hun lawaai de vis zal vluchten naar onze kant van het eiland. De dag verloopt zonder aanbeet van karper, en we besluiten dan maar om de BBQ aan te steken voor ons avondmaal te grillen.

    

Als de sterren de plaats hebben ingenomen van de zon krijg ik een volledige zakker en gaat de hanger terug omhoog tot tegen de hengel, ik wacht niet langer en sla aan.  Met resultaat een tak oftewel stokvis genoemd door ons. Er valt op dat moment ook wat lichte motregen, maar gelukkig is dit ook van zeer korte duur. Tijdens het uitvaren van de lijn zie ik nog een lampje branden op de stek van David en vraag me af of hij nog vis op de kant heeft kunnen trekken, ik hoopte van wel want de dagen duren lang als je alleen zit op een stek zonder een run. En Na 200 foto's van vogeltjes en andere bosbewoners komen die ook je strot uit.

   

Onze tweede nacht verloopt al even onrustig als de eerste. Constant lijnzwemmers ook al vissen we met backleads. De hele nacht door krijgen we piepen en tuuten die waarschijnlijk door passerende steur wordt veroorzaakt. We doen ook ons best om zoín exemplaar te kunnen vangen, want die staan hoog op mijn verlanglijstje. Na het optrekken van de ochtendmist de volgende dag verversen we nog een keer en keren we terug naar onze voorns en baarsjes kermis.

We hebben inmiddels ook een hengel bijna hoek om gelegd tegen een ander eiland. Waar we in de namiddag een run krijgen, ik zat rustig voorntjes te vangen toen plots die hengel krom ging staan en de spoel lichtjes ging draaien door de vaste slip. De vis zwom zich wel even vast in de takken, maar we hadden bezoek van David op dat moment die ons met de zodiac kwam helpen. Willy en David samen de boot in terwijl ik het hele gebeuren kon filmen en de nodig fotoís kon nemen van hun activiteiten.

   

Het leverde een mooie schub op van 9,8kg voor mijn vismakker Willy. Omdat deze stek vis oplevert en de andere stekken stil blijven, leggen we de hengel terug op deze spot. Tijdens onze tweede BBQ krijgen we rond 19h terug een run op deze hengel. Deze vis zwom zich dan ook weer even vast en kon de haak los krijgen, weg kans en weg vis. De hengel vaar ik terug uit maar leg hem nu iets verder uit de kant van dat eiland om ís nachts niet te veel last te krijgen van takken. Net als de andere avonden kruipen we rond het spookuur (middernacht) in onze slaapzak. Het is ongeveer 02h30 als ik piepen hoor op de eiland hengel van Willy, kijk uit mijn tent en zie de hengeltop krom staan en loop er naar toe en trek de hengel verder krom om de vis zo snel mogelijk van dat eiland weg te trekken. Ondertussen roep ik op Willy die ligt te dromen over een tropisch eiland en schijn met mijn hoofdlamp in zijn gezicht. Ik krijg hem met mijn onnozele apen sprongen en kreten niet wakker. Ik besluit mijn gebrul te staken en zelf de vis te drillen en te scheppen. Zodra de kleine spiegelkarper veilig op de onthaakmat ligt en niet meer weg kan schud ik Willy wakker, "Ik heb er ene roep ik hem toe"! Met een verbaasde blik kijkt hij mij aan en het duurt even voor hij beseft waar ik het over heb. We wegen mijn vangst en 8kg is het verdict en nemen de nodige fotoís want elke karper hoe groot of klein ze zijn, verdient respect en mag op de foto poseren.

 

We blijven dan nog even wakker en praten nog na wat er net mis liep met de ontvanger van Willy waardoor hij de run niet hoorde. Het is dan een heldere hemel en we kunnen sterren kijken zoals we zo graag doen, Saturnus en andere hemellichamen zijn perfect zichtbaar. De volgende de dag komt David nog eens een bezoekje brengen op onze stek en zou graag verkassen naar een andere stek. Willy neemt contact op met de eigenaar en alles is in orde om te kunnen verkassen. Zo kan hij de laatste dag en nacht nog genieten van een zonnige stek. Wij doen er ondertussen alles aan om op andere hotspots nog vis te vangen en ik hoop nog steeds op een steur. Rond 22h30 vertrekt de hengel waarmee we op de steur spot visten. Ik ren naar de hengel en voel de vis aan de andere kant van de lijn, dril hem tot onder eigen kant en twijfel even of ik een kleiner exemplaar steur beet heb. Maar tijdens het scheppen zie ik een bleke buik, deze blijkt van een mooie graskarper van 9,8kg te zijn.

 

De dril was geen grassie dril maar een dril zoals een gewone andere karper. De volgende ochtend starten we vroeg en langzaam met het opruimen van ons kamp. De zon komt er alweer goed door en stilaan wordt het weer behoorlijk warm. Eens alles gepakt en zakt is, draaien we onze hengels uit en varen we alles terug over naar het vaste land. Daar praten we nog wat bij met David tijdens het inladen van de auto en vertrekken we samen terug richting thuisbasis. Het was weer een veel te korte fijne en gezellige (bijna)week. De sfeer en het weer waren super, enkel de vangsten bleven een beetje uit maar het is geen blank en dat is wat telt.

 

Greetz !

Wily, David & Jim

Alle foto's en filmjes staan in de albums.